VINCENT DE ROECK - 04 JANUARI 2010

België zal in 2010 bijna 5,2 miljard euro aan de Europese Unie moeten afdragen. Daarmee is België één van de vijf grootste nettobetalers in de hele unie. Dat wist prof. Herman Matthijs ons vandaag in "De Morgen" te vertellen. In 2009 was de Belgische bijdrage door de povere economische prestaties van dat land teruggevallen tot 4,6 miljard euro. In 2008 tenslotte bedroeg hun bijdrage 5,1 miljard euro. Matthijs spreekt van zéér hoge bedragen "waar weinig aan te doen is", maar is dat wel zo?

Zeker nu ze met Herman Van Rompuy de opperpygmee van de Europese Unie hebben mogen leveren, kunnen de Belgen niet langer moeilijk doen over hun bijdragen, zo blijkt. Maar niet dat ze dat daarvoor wel waren natuurlijk. Hun leiders, net zoals die ons trouwens, staan al jaar en dag te springen om hun eigen onderdanen kaal te plukken om toch maar de Eurofielste van de klas te kunnen zijn. Van een Thatcheriaans "We want our money back" is onder onze leiders nooit sprake geweest. Nochtans zou dat met deze cijfers in het achterhoofd niet meer dan logisch zijn.

Herman Matthijs legt evenwel uit dat het volgens hem niet echt zo zeker is of België in totaal wel een heuse netto-betaler is. "Het is heel moeilijk om een volledige kosten-batenanalyse te maken over deze Europese bijdrage. Naast de overduidelijke kosten krijgt België heel veel indirecte ontvangsten. Dat is te danken aan de wel zeer ruime aanwezigheid van Europese instellingen in Brussel die consumptie en btw opleveren voor de schatkist. Er zijn ook de extra klanten voor de luchthaven van Zaventem en andere nutsbedrijven." Van de extra uitgaven voor de beveiliging van de Europese tops en instellingen natuurlijk weer geen woord in Herman Matthijs' overzicht...

Daarboven maakt Matthijs zich ook schuldig aan de "broken window fallacy"-redenering van Frédéric Bastiat. Het is niet omdat sommige sectoren van de economie door deze verspilling van belastinggeld floreren, dat het daarom om de meest optimale besteding van die middelen gaat. Voor elke overbetaalde bureaucraat die in Zaventem een overbodige vlucht neemt, verliezen tientallen werknemers in productieve sectoren hun job of moeten bedrijven hun groeiplannen opbergen omwille van de extra belastingen en lasten die de EU met zich meebrengt. In 2007 was België al één van de allergrootste nettobetalers per capita en dat is vandaag zeker niet anders. Of "better off out" de te volgen politiek is, weet ik niet, maar elk jaar wint die idee in mijn hoofd wel aan invloed.

Verder stelt Herman Matthijs dat België het laatste decennium jaarlijks gemiddeld 2 miljard euro meer heeft moeten afdragen aan de Europese Unie dan daarvoor. De grootste slokoppen blijken de nieuwe EU-lidstaten te zijn. Zij krijgen ondertussen immers het gros van de EU-gelden uitgekeerd maar staan zelf wel amper in voor 8,75% van het totale EU-budget. Deze scheeftrekking maakt het voor de oorspronkelijke vijftien Europese lidstaten steeds aantrekkelijker om de ganse EU-structuur eens serieus te gaan analyseren en herbekijken.

Terwijl begrotingstekorten zich overal opstapelen, Griekenland en Spanje op de afgrond van het faillissement balanceren en nationale overheden overal op zoek gaan naar besparingen, blijft de EU zonder dralen of schuldgevoel miljarden van andermans zuurverdiend belastinggeld verspillen. Dit kan niet lang meer duren. Het wordt tijd dat de Eurosceptici van alle landen het financiële luik van de ganse Europagrap eens opnieuw beginnen te accentueren. Een onwetend geïndoctrineerd volk blijft slaafs, maar dat kan snel veranderen. Geert Wilders en Douglas Carswell eisten in Nederland en het Verenigd Koninkrijk al een gedetailleerde kosten-batenanalyse van het EU-lidmaatschap van hun landen, en ook elders begint de roep naar financiële duidelijkheid alsmaar luider te klinken.

Willen we niet al onze welvaart als sneeuw voor de zon zien verdwijnen onder impuls van de EUSSR moeten we snel handelen, en de tijd voor actie is nu. Onze leiders moeten meer van zich beginnen afbijten in Brussel, de belangen van de eigen burgers, en niet van de eigen carrières, vooropstellen, ons lidmaatschap van de unie onbevooroordeeld in vraag durven stellen en - bovenal - de bereidheid tonen om de slechte Europese deal voor ons land volledig te willen heronderhandelen.


Vincent De Roeck is beheerder van Libertarian.be en voorzitter van de Mises Youth Club in Brussel. Meer teksten van hem op zijn blog.